:: Kweken met Agamura persica

Kweken met Agamura persica wordt niet veel gedaan. Om deze reden en omdat deze gekkosoort niet één van de gemakkelijkste is om mee te kweken, zijn de Agamura persica die op beurzen worden aangeboden bijna altijd (zoniet altijd) wildvang.
Tijdens kweekpogingen vinden er wel vaak vinden paringen plaats en worden er door de vrouwtjes bevruchte eieren gelegd, maar het succesvol uitbroeden van de eieren en opkweken van de jonge dieren kan problematisch zijn.
Op deze pagina beschrijf ik mijn methode en ervaringen van het kweken met Agamura persica.

Zoals al eerder vermeld op deze website zijn vrouwen oud genoeg om mee te kweken als zij 18 tot 24 maanden oud zijn.
Man en vrouw (of vrouwen) kunnen het hele jaar door gezamenlijk worden gehuisvest. Toch zijn er twee redenen om de man een bepaalde periode te scheiden van de vrouw.

Paring.

Reinigen van de hemipenis na de paring.

Zwangere Agamura persica vrouw graaft geschikte eileg plaats.

Eileg Agamura persica.

1. Om de kweek te stimuleren.
2. Om de vrouw bij te laten komen van de paringspogingen van de man. 

Wanneer er wordt gekozen om de dieren te scheiden, haal dan de man weg en laat de vrouw zitten in haar verblijf. Wanneer je de vrouw zou huisvesten in een ander terrarium, moeten zij opnieuw wennen aan haar omgeving zodra zij bij de man wordt geplaatst wanneer de paartijd aanbreekt. Dit veroorzaakt extra stress, bovenop de stress die de paarpogingen van de man veroorzaken.

Een extra stimulans om het paren te bevorderen is het creëren van een winterperiode. Ik verkort de laatste zondag van oktober de fotoperiode naar tien uur per dag (lamp aan: 10:00 uur; lamp uit: 20:00 uur) en voer de dieren twee keer per week. De laatste zondag van maart verleng ik de fotoperiode naar twaalf uur per dag (lamp aan: 09:00 uur; lamp uit: 21:00 uur) en voer ik de dieren weer drie keer per week.

Dit zou voldoende moeten zijn om ervoor te zorgen dat de man aan het einde van het paarseizoen stopt met paringspogingen. Is dit niet het geval, scheidt de man en de vrouw zodra zij hun vijfde legsel heeft gelegd om te voorkomen dat ze uitgeput raakt van het paren en het leggen van eieren. Introduceer de man pas weer zodra je de fotoperiode eind maart weer verlengt.
Zodra de man weer bij de vrouw geplaatst wordt zal hij vrij snel een poging doen met haar te paren. Mijn ervaring is dat er binnen enkele uren na de introductie van de man een paring heeft plaatsgevonden.

Zodra de paring heeft plaatsgevonden zijn er ongeveer een maand later eieren te verwachten. Enkele dagen tot soms wel een week voordat de vrouw haar eieren zal leggen, begint zij met het graven van meerdere kuilen in het terrarium. Zij zoekt zelf een geschikte plaats en het is niet nodig om een speciale legbak in het terrarium te plaatsen. Er zijn twee hypotheses omtrent het graven van de verschillende kuilen. De eerste is dat de vrouw op die manier eier-etende dieren misleidt en zo de uitkomst van de eieren probeert veilig te stellen. De tweede en tevens meest voor de hand liggende verklaring is dat zij net zolang kuilen graaft, totdat zij de meest geschikte plaats heeft gevonden.
Als het vrouwtje haar eieren gelegd heeft in één van de kuilen, zal zij de de eieren bedekken met een laag zand. Ook als je niet gezien hebt waar het vrouwtje de eieren heeft gelegd is het meestal vrij duidelijk waar de eieren begraven liggen. Op de plaats van één van de kuilen is nu een grote berg zand te zien.
Een goed legsel bestaat uit twee witte eieren. Deze zijn ongeveer 2 cm. lang en 1 cm. breed en zijn hardschalig. Na het eerste legsel zal het vrouwtje ongeveer iedere drie weken eieren leggen, tot zo'n vijf á zes legsels.
Als je wel getuige bent van de eileg, laat het vrouwtje haar werk, het begraven van de eieren, eerst rustig afmaken voordat je ze uit het terrarium haalt. Stoor het vrouwtje in geen geval.
Daarna kun je de eieren opgraven door met een kwast het zand op de plek waar de eieren begraven liggen weg te vegen, totdat je de eieren tegenkomt.
Zodra ik de eieren gevonden heb, zet ik met nagellak een klein puntje op het ei om de bovenkant te markeren. De eieren uit het terrarium halen kan op verschillende manieren. De meest veilige manier is om ze met een lepel uit het terrarium te scheppen, maar je kunt ze ook met je handen uit het terrarium pakken. Ben dan wel voorzichtig, want de eierschalen zijn flinterdun en zeer fragiel. Voor je het weet zit er een scheurtje in de schaal en zal het ei niet uitkomen.
Leg de eieren in een doorzichtig bakje dat gevuld is met een laagje zand van 2 cm. en zorg ervoor dat de eieren met de markering omhoog liggen.

De eieren van Agamura persica worden in een droge broedstoof uitgebroed bij een constante temperatuur van 28,5 graden Celsius, bij normale luchtvochtigheid (45 - 60%). Zorg ervoor dat je broedstoof en de bakjes met zand al op temperatuur zijn voordat je de eieren erin legt.

Na ongeveer twee weken zullen bevruchte eieren enigszins roze kleuren. Dit is het bewijs dat er in de eieren een ontwikkeling plaatsvindt. Er groeien bloedvaten die zichtbaar zijn wanneer je het ei doorschijnt met een lamp.
Na ongeveer 70 dagen komen de eieren uit, maar uit ervaring weet ik dat de incubatietijd soms wel kan oplopen tot meer dan 90 dagen. Dit hangt af van de temperatuur in de broedstoof en de temperatuurfluctuatie.
Vlak voordat de eieren uitkomen ontstaan er donkere plekken in het ei die als je goed kijkt af en toe bewegen. Dit is het jong dat uit het ei probeert te breken. Wacht het uitkomen van de eieren rustig af, ook al duurt het enkele uren voordat je weer een verandering in het ei hebt waargenomen. De donkere plekken zijn een goede indicatie van een levend jong in het ei.

:: Opkweken

Laat de jonge Agamura persica zodra het uit et ei gekomen is eerst enkele uren (twee is genoeg) in de broedstoof zitten. Het heeft dan de tijd om zich te acclimatiseren aan het leven buiten het ei.
Daarna kan het diertje in een eigen terrarium gezet worden. Zelf zet ik maximaal 2 dieren (legselgenootjes) in een opkweekterrarium van 30 bij 30 cm. De inrichting van een opkweekterrarium ziet er simpel uit. Huisvest de jongen niet op zand om darmverstopping te voorkomen, maar op keukenpapier of vinylvloerbedekking (Novilon® o.i.d). Leg in het terrarium onder de warmtelamp een steen en voorzie de jonge dieren van een in de lengterichting doorgeknipt wc-rolletje om onder te kunnen schuilen. Zet het jong in geen geval bij de volwassen Agamura persica. De kans is groot dat zij de jonge nakomeling als voedsel beschouwen en proberen op te eten.

Sproei de jongen dagelijks, maar let op dat je dit niet doet zodra ze in vervelling zijn. Na de eerste vervelling zouden de jongen moeten gaan eten. Bied ze daarom twee maal daags enkele stofkrekels aan. Als de jongen niet reageren op de krekels laat ze dan niet te lang in het terrarium zitten, maar haal ze weg. Uiteindelijk zullen de dieren gaan eten, maar dit kan een tijdje duren. Sommige jonge Agamura persica eten dezelfde dag als dat ze verveld zijn, sommigen gaan pas na een week na de vervelling eten.
Zodra de dieren eenmaal eten is in mijn ogen de moeilijkste periode van het opkweken voorbij. De dieren zullen groeien. De eerste twee maanden niet zo heel veel, maar daarna is een duidelijke groei waar te nemen. Houd er rekening mee dat de dieren tijdens deze groeiperiode steeds grotere krekels nodig zullen hebben en een flinke behoefte aan calcium. Bepoeder de voedseldieren daarom iedere voederbeurt met calcium.